Kenniningedei 2
“…Jongens, je aandacht bij het koekhappen houden, graag. Nederland kijkt.”
“Ik zie daar een naakte vent.”
“Waar?!”
“Daar.”
Lees de rest van dit onderwerp »
“…Jongens, je aandacht bij het koekhappen houden, graag. Nederland kijkt.”
“Ik zie daar een naakte vent.”
“Waar?!”
“Daar.”
Lees de rest van dit onderwerp »
“…We zijn er bijijijna, we zijn er bijijijna.”
“Maar nog niet he-le-maal.”
Oranje boven
Oranje boven
Leve de koningin
Oranje blan-je
Oranje blan-je
Oranje blanje, bleu
en bloot
©2008dedeurs

Bomen zweten. Het zweet heet hars, het hardt uit en is zeer duurzaam. Daardoor vinden we regelmatig klompjes hars van meer dan 200 miljoen jaar oud.

Fred Hantsch, MSSC, SAM Lab, Hughes Research Lab
Het oudste dier op aarde? Het leeft in elk geval niet meer: 60 miljoen jaar heeft dit fruitvliegje in een stuk steen zitten fossileren. Zo op het oog verschilt het weinig van de vliegjes van nu, maar ik ben een leek.
Zijn hand verschuift
de pet, hij overhuift de zorgen in zijn ogen
De dag loog kalm, de nacht
gooit geagiteerd een inktpot om
Niet langer likt de zee, zij hapt, met grauwe tanden
Bevrijd van spijt dooft de kapitein zijn pijp, hij weet
zijn mannen en zijn schip bereid
“…Heere, zset uw zsonnebril op. Een superdiva is zsojuist bij de hemelpoort aangekomen, doet moeilijk over de verplichte zsielenquarantaine en eiszt ogenblikkelijk een audiëntie met U.”
STRUIKJE SPINAZIE TUSSEN JE VOORTANDEN, ENGEL GABRIËL?
mensenkind
gekleed in bontvellen en plukwind
rukwind huilwind
noordelijk van ergens tinkelt een shangri-la
door de lens van bevroren oogvocht krinkelt een fata
morgana tot prismatische ijssculpturen
met verblauwde godenhanden
uit koud vuur gesneden
luister nou
mam, het huis is groot en licht en warm er is
een park ik weet nu wat de wereld
is maar niet waarom
mam
mocht ik nooit naar buiten ik maak
heus niks en niemand
stuk
mam kijk
schone kleren vrij van vuil
en zweren leer geen straf
te zijn maar waarom mam zei jij
dat broers en vaders
niet bestaan en nooit bestaan niet
mogen bestaan ik heb er nu
een heleboel we voetballen
mam en zingen mooie liedjes niemand krijst en jij
lag met open ogen in de gang je hoofd raar
scheef en net als ik onder
de ketchup
mam? ik huil
niet meer bijt me niet meer ze zeggen dat
dit is mijn thuis mam er is met mij
niks mis
behalve
af en toe
als ik bij vlagen
je slagen mis

©2006dedeurs
“Nee,” zei Bram.
Ik liet hem los en rolde terug op mijn rug. Nee?
“Ben je niet lekker?” vroeg ik.
Bram was niet zo’n prater, maar het was mij niet ontgaan dat hij de laatste tijd zwijgzamer was dan ooit. Had meerdere malen ontkend dat er iets was, en soms vroeg ik me af…
Ik wist dat hij het zó nooit zou doen. Als er een ander was, zou hij het me zeggen. Bikkelhard, maar eerlijk. Zo hadden we het afgesproken. Hij was trots op zijn integriteit. En hij verwierp polygamie. Tegen zijn afkomst in, merkte ik een keer plagend op. Onzin, dat heeft er geen reet mee te maken, was zijn sikkeneurige antwoord.

Opgewarmde column? Hartstikke actueel nog steeds. Oud worden; en niet willen.
Bovenstaande filmster verziekt het dan ook voor iedereen. Op natuurlijke wijze aftakelen? Rot toch op mens. Dat zei je ook niet toen je veertig jaar geleden jong en mooi en halfnaakt in Blow Up verscheen.
Forever Young. Hoe het moet tegenwoordig; dat liet het levende instituut Collins ons nog eens fijntjes zien, toen ze in 2004 naar Nederland kwam voor opnamen.
Filmopnamen.
Vooral Amerikaanse gebieden lijden eronder; ice storms. IJzel dus. Dat klinkt een stuk rustiger. In Nederland resulteert het meestal in een laagje ijs op de wegen en soms zien we boomtakken zwart glinsteren, maar in Amerika richten ijsstormen veel meer schade aan en bieden een spectaculairder aanblik.



Een collectie foto’s van ijzel. Hoe verkillend feeëriek kan zijn. Of hoe feeëriek verkillend kan zijn.
lentelucht met bite
adem wolkt
ochtend bijt
lente
knoppen glanzen
glasgegoten
de zon schijnt door
hoor
de dood
druppelt
ochtend wolkt
lente bijt
terug

©2006dedeurs
schop in de sneeuwballen
tuinrood
duingeel bosgroen, bros
en bar en boos het spectrum
uitgevroren
lijnen zwart
en hard als glas, schoren
voor een stalen hemel
koning winter dictatuurt
ijzelhard
zwart op blauw
op grijs verloren, achter grauw
verschuilt zich wintershit
hier sterielwit
daar ziekbruin
al ‘t smaragden bloed in
koudeslaap versloomd
hoe glazig oogt
de knop, o uwe majesteit
pas op die tsjak
stormgeknakte tak, één
van uw gelobotoomde en
in nagroei afgeroomde
uitverkorenen
schrijdt u
maar voort
hierheen ik let wel op
dat wak, ach kijk het eerste februariwonder
daar, een zwaluw, nee nog ietsje meer
naar links, slinks
*schopje* daar gaat koning winter
lentig kopje
onder

©2006dedeurs